About
Me
NBS 53 Webboard My India ตระกูลโพธิ์980 ประสบการณ์นักการทูต
Pol 's Articles Positive Thinking All is One For a Better World
|
โลกสว่าง
เพื่อเป็นกำลังใจแก่ทุกท่านในการต่อสู้กับปัญหาชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเด็ก วัยรุ่น และคนทั่วไป โดยได้นำข้อคิดและหลักธรรมเบื้องต้นมาแต่งร้อยเป็นกลอน ซึ่งได้แต่งขึ้นในโอกาสต่างๆ ของช่วงชีวิต ทั้งจากประสบการณ์ชีวิตโดยตรง จากคำแนะนำสั่งสอนทางธรรมจากบรรดาคูรบาอาจารย์ของผู้เขียนและจากประสบการณ์ของผู้คนรอบข้างที่ได้พบประสบเห็นมา จึงได้รวบรวมกลอนที่แต่งไว้ทั้งหมดมาไว้ ณ ที่นี้โดยใช้ชื่อว่าโลกสว่าง คำว่าโลกสว่าง เป็นคำที่มีความหมายดีและถูกใจมาก ผู้มอบคำนี้ให้คือหลวงปู่พระบุญญฤทธิ์ จันทรสมบูรณ์ ซึ่งผู้เขียนเคารพและศรัทธา อีกทั้งเวลาแต่งกลอนดังกล่าว ก็ด้วยจิตใจที่อยากจะให้ความสว่างในทางธรรมปรากฎแก่ผู้อ่านทุกท่าน จึงหวังว่ากลอนธรรมะ โลกสว่าง นี้จะมีประโยชน์แก่ท่านตามสมควร
ผลบุญ (ตค.2540)
............................................................... สู้เถิดคนดี มีปัญหา คาหัวใจ อย่าไปพรั่น เก็บกดดัน บั่นชีวิต คิดหลบหนี ทางแก้ทุกข์ ยังเปิดอยู่ ดูให้ดี ขอเพียงมี กำลังใจ ให้จิตตน ทุกข์แค่ไหน ก็แก้ได้ ด้วยจิตว่าง เพราะเป็นทาง เกิดปัญญา ไม่สับสน ไม่ยึดทุกข์ ทุกข์ก็หาย จากกมล อยู่ที่คน จะไฝ่สู้ กู้ชะตา สู้ไปเถิด คนดี ผีคุ้มแน่ ชัยอยู่แค่ เอื้อมมือถึง พึงรักษา อดทนสู้ รู้เข้มแข็ง ดุจศิลา เมื่อถึงครา สุขจะมา อย่างแน่นอน ผลบุญ มิย.2540
........................................
อย่าประมาท อันความตาย หมายไม่ได้ ว่าเมื่อไหร่ เกิดกับใคร ได้ทั้งนั้น หมั่นท่องหนา ทารกเด็ก เล็กผู้ใหญ่ วัยชรา มรณา มาเยือนได้ ทุกวัยวัน เมื่อไม่รู้ ก็จงอยู่ อย่าประมาท คนฉลาด สร้างบุญ ไว้ไม่โศกศัลย์ ยิ่งบุญมาก ก็สุขมาก รับประกัน ตายไม่พรั่น มั่นในสุข ตลอดไป ผลบุญ ( 16 มิย.2540) ................................................
กรรมมีจริง ทำทำไม ความชั่ว ไม่กลัวหรือ สุดทางคือ ทุกข์ระทม ขมขื่นขวัญ ทำคนอื่น(แล้ว) รื่นหัวเราะ เพาะบาปกัน ผลคือ ฉัน นั่นรับรอง ต้องผลกรรม ฆ่าคนอื่น คือฆ่าตน คนเขลาไหม ผิดศีลใด ได้คืนตน ไม่พ้นหนาม ทำอย่างไร ได้อย่างนั้น คือนิยาม ไม่อยากทราม ก็ห้ามทำ ความชั่วเอย (13 มิย.40) ผลบุญ
อักษรใจ ........................................ หากทุกข์ใจ ใช้อักษร กัลยาณมิตร เป็นเพื่อนคิด เตือนจิตใจ ไม่ไหลหลง จิตเตือนจิต สติมา พิจารณาปลง ทุกข์ก็คง ลดลงได้ สุขกายใจ อยากมีสุข ก็เขียนสุข ตัวหนาหนา ติดข้างฝา ดูจดจำ ห้ามสงสัย อยากเข้มแข็ง หรืออดทน ก็เขียนไว้ อยู่ที่ใจ ของเรา จะเฝ้าปลง มองทุกวัน หมั่นทำใจ ให้ใสผ่อง แล้วสิ่งนั้น จะสนอง ต้องประสงค์ กฏธรรมชาติ เป็นเช่นนี้ แสนเที่ยงตรง จิตมั่นคง ปลงทุกข์ได้ สบายชีวา (มิย.2540)
ผลบุญ ...........................................................
พลาดไปแล้ว อย่าเสียใจ ในอดีต เพราะชีวิต มิได้แหลก แตกแค่นั้น ใจยังอยู่ กายยังอยู่ สู้ฝ่าฟัน ต้องถึงวัน เราชนะ อย่างแน่นอน (28 พ.ค.40)
ผลบุญ
......................................... หากคิดดี ดีไปแล้ว กว่าครึ่งหนึ่ง หากพูดดี ยิ่งดีกว่า เป็นไหนไหน หากทำดี เยี่ยมที่สุด เหนือสิ่งใด ขอเด็กไทย คิดพูด ทำ แต่สิ่งดี
ผลบุญ
.................................... เกิดเป็นมนุษย์ นั้นสุดยอด สุดประเสริฐ เพราะมีใจ แสนเลิศ กว่าสัตว์ไหน ยิ่งสร้างบุญ สร้างความดี ยิ่ง(ได้)กำไร เพราะอาจไป (ถึงนิพพาน)พ้นทุกข์ สุขนิรันดร์
ผลบุญ ........................................................
ทุกข์ทำไม อยู่ที่ใจ มิใช่หรือ เศร้าทำไม ใจไปถือ ยิ่งเศร้าไฉน กลไกจิต คือปัจจุบัน ว่างอยู่ไง แก้ทุกข์ได้ คือปัจจุบัน หมั่นทำเอย
ผลบุญ (15 เม.ย.2540)
..................................... เมื่อความทุกข์ รุกเข้ามา อย่ารังเกียจ ให้สำเนียก ว่าสักแต่ อย่าสงสัย แม้ทุกข์หนัก ทุกข์ยาก มากเพียงใด ละวางได้ ใจไม่ทุกข์ สุขครอบครอง
ผลบุญ (21 พ.ค.2540)
................................. อันบุญกรรม ล้ำลึก ยากนึกถึง ต่างคำนึง เมื่อรับผล จนเกือบสาย ถ้ากรรมดี หัวใจพอง ไม่อยากตาย ถ้ากรรมร้าย ร้องไห้ครวญ ป่วนระกำ ก่อนทำไป ใยไม่คิด เรื่องผิดถูก ปล่อยพันผูก ตัณหาชั่ว พาตัวถลำ หลงทะนง ว่ายิ่งใหญ่ เหนือกว่ากรรม จึงต้องช้ำ รับกรรมเก่า เศร้าทุกคน หากคิดได้ ยังไม่สาย คลายหมองไห้ม รีบเปลี่ยนใจ ใฝ่ทำบุญ สร้างกุศล ทานมากน้อย พลอยยินดี ยิ่งมงคล มหากุศล รอข้างหน้า ช้าอยู่ใย ผลบุญ (27 มิย.2540) .......................................................
ทุกชีวิต คิดอยากดี มีศรีสุข ห่างความทุกข์ สนุกสนาน ดวงมาลย์ใส ทั้งรวยเงิน รวยทองยศ หมดโรคภัย แต่ไฉน ไม่เป็นไป เช่นใจปอง เกิดมาจน ข้นแค้น แสนข้องขัด อัตคัต ทั้งกายใจ ให้หม่นหมอง โรคภัยสุม กลุ้มรุมเร้า น้ำตานอง ลิขิตของ ใครไหนกัน ฉัน เคลือบแคลง ขอจงฟัง ดังจะแจ้ง ณ ที่นี้ เกิดมาแล้ว ทุกข์มากมี อย่าหน่ายแหนง ล้วนกรรมเก่า กรรมที่เรา เคยแสดง ถึงคราวแผลง สำแดงผล กลไกธรรม ทุกข์มากแล้ว ก็แล้วไป ไม่ชั่วเพิ่ม เพียรหมั่นเติม เสริมความดี หนีโศกศัลย์ ยิ่งทำมาก ยิ่งได้มาก บุญอนันต์ กุศลพลัน ช่วยสุขธรรม ล้ำเรืองรอง อันความดี ที่ทำมา หาสูญไม่ จะต้องได้ ความดีชอบ ตอบสนอง อยากได้ดี ต้องทำดี วลีทอง โปรดทดลอง ของดีดี นี้ให้คุณ (19 มิย.40)
ผลบุญ ............................................................
ยามทุกข์ใจ มองหาใคร ก็ไม่เห็น ความมืดเป็น ม่านบังตา พาโศกศัลย์ อ่อนแรงกาย อ่อนแรงใจ ก่ายหน้ากัน ดุจนรก ผุดขึ้นพลัน มาทิ่มแทง คงเป็นกรรม ที่เคยทำ แต่ปางก่อน มายอกย้อน ย่ำยี ชีวีแหนง รับไปเถอะ จะได้หมด โจกย์แสดง กรรมจะแรง หรือไม่แรง ก็ช่างมัน รับกรรมแล้ว คงไม่แคล้ว สร้างกรรมใหม่ ถ้าอยากได้ อนาคตดี ที่ใฝ่ ฝัน ก็ต้องสร้าง ทานศีลบุญ ให้ผูกพัน ชาติหน้าพลัน จะต้องดี กว่านี้เอย ผลบุญ (24 มิย.2540)
.......................................
ใครเขามี ดีที่รวย สวยน่าใคร่ เสื้อผ้าใช้ ชุดละแสน แฟนเป็นโหล ถือวิตตอง รองเท้า(บัล)ลี่ มีมากโชว์ จึงยะโส ว่าตนงาม ล้ำลาวัลย์ งามแต่กาย ไม่ประเสริฐ เลิศเพียงหงส์ อย่าทะนง จนหลงผิด คิดใฝ่ฝัน งามปัญญาสิ สูงค่า ดังตะวัน ทุกข์มืดพลัน มะลายไป ในพริบตา ถ้าอยากงาม ตามธรรม ล้ำเลอเลิศ ฝึกปัญญา ให้ประเสริฐ ดีกว่าหนา งามความรู้ คู่ความดี มีวิชชา นั่นซิ งาม แสนล้ำค่า กว่าผู้ใด ผลบุญ (23 มิย. 2540) ............................................................
ความสมดุลย์ ของชีวิต คิดกันบ้าง อย่าหลงทาง สร้างชีวิต ยึดติดฝัน ว่าจะต้อง ดีสูงสุด ดุจตะวัน ดาวเมฆนั้น แสนต่ำต้อย หิ่งห้อยไพร ดีที่สุด ที่พึงมี นั้นดีแน่ ขอเพียงแต่ เหมาะกับตน สมสมัย สุขพอดี ทุกข์พอดี อยู่ที่ใจ ชีวิตไม่ สมดุลย์ เพราะโลภเกิน หากมองสูง เกินไป ใจจะพล่าน หากคิดการ เกินปัญญา จะตื้นเขิน หากมองต่ำ มีสติ จิตเพลิดเพลิน จะเจริญ หรือไม่ อยู่ที่มอง ควรมองสูง มองต่ำ ทั้งมองกลาง จะเห็นทาง สมดุลย์ ไม่วุ่นสมอง สุขพอดี ทุกข์พอดี ตามครรลอง ขอให้ลอง แล้วจะรู้ อยู่สมดุลย์ ผลบุญ ( กค.2540 )
..
ธรรมชาตินั้น เที่ยงตรง คงที่ยิ่ง ทุกสรรพสิ่ง มีกฎเกณท์ เป็นเหตุผล ดีได้ดี ชั่วได้ชั่ว หลักตรงตรง คิดได้จง ทำดีเพิ่ม เสริมปัญญา
อยากได้ของสิ่งใด ต้องให้ก่อน อยากได้ทอง ต้องให้ทาน อย่างกังขา อยากได้รัก ต้องให้รัก และเมตตา อยากได้ยิ้ม โปรยมา ต้องยิ้มไป (29 กค.40)
หากทำดี ต้องได้ดี กว่านี้แน่ อย่ามัวแต่ คิดผลัดผ่อน เถลไถล เพราะเวลา ไม่เคยหยุด รอผู้ใด จะเสียใจ ผ่านไปแล้ว มิได้ดี ผลบุญ (19 กย.40)
ปล่อยเวลา ไปทำไม ให้สูญเปล่า ทุกค่ำเช้า หมั่นเล่าเรียน เพียรซักถาม คืออะไร ทำทำไม อย่างไรตาม คนจะงาม ก็เพราะความ รอบรู้ไกล (1 สค.40) คนที่เก่ง เมื่อแรกเริ่ม ก็ไม่รู้ แต่หมั่นดู หมั่นซักถาม หมดสงสัย ยิ่งถามมาก ยิ่งรู้มาก เป็นกลไก เรานั้นไซร้ ก็เก่งได้ ไม่ยากเกิน (2 สค.40) ถ้าอยากเก่ง ก็จงเร่ง ฝึกสติ เป็นดำริห์ คนฉลาด ปราชญ์สรรเสริญ ใฝ่ความรู้ คู่ศิลห้า ยิ่งเจริญ จะสุขเพลิน ปัญญาดี อย่ารีรอ (23ธ.ค.) ผลบุญ . ตะเกียกตะกาย ว่ายดำผุด สุดแสนเศร้า ทุกค่ำเช้า แสวงหา อารมณ์ฝัน อยากได้ลาภ มียศสุข สรรเสริญกัน ยอมฝ่าฟัน ภยันตราย กลางนที แม่น้ำนี้ ช่างกว้างใหญ่ แลไพศาล เป็นสุสาน มวลสัตว์โลก หลงแสงสี หาความสุข หาเพียงใด ก็ไม่มี ทุกข์ทุกที แต่ไม่วาย วิ่งหากัน (19. สค.40) จึงตะกาย ว่ายดำผุด ฉุด กันล่ม ดิ่งด่ำจม ท้องนที ที่ชวนฝัน เหมือนตาบอด ตกหลุมพราง กลางไพรวัลย์ ไม่มีวัน จะรอดพ้น ซึ่งบ่วงกรรม (21 สค.40) หากกลับใจ ยังไม่สาย ตะกายแก้ ขอเพียงแต่ มีสติ หยุดถลำ ถอนตัวจาก วังน้ำวน คือบ่วงกรรม ยึดแต่ธรรม เหมือนเชือกดึง ถึงฝั่งชล สิ่งไม่ดี ที่ผ่านไป ให้แล้วเถิด เพราะเหตุเกิด อดีตกาล นานฉงน เมื่อผลตอบ สนองพลัน จึงมืดมน ไม่รู้ต้น รู้ปลาย งมงายใจ (2 ตค.40) ผลบุญ
................................................................
อันกระจก นั้นไว้ส่อง มองดูหน้า ลักษณา ว่าเฉิดโฉม หรือน่าขัน ส่องแล้วสวย ส่องแล้วหล่อ จึงยึดกัน แข่งประชัน ปรุงแต่งกาย งมงายใจ ใช้กระจก ส่องแต่กาย เ สียดายยิ่ง ประโยชน์จริง ต้องส่องใจ ให้สุกใส ส่องความดี บุญและบาป ก้นบึ่งใจ เห็นแล้วไซร้ ปรับปรุงตน คือคนดี หากส่องใจ ส่องไปเถิด ประเสริฐค่า เกิดปัญญา พ้นยึดรูป และแสงสี แม้ตัวดำ แต่ใจบุญ คือเทพี เพราะความดี นั้นสูงค่า กว่ารูปกาย (9 ตค.40) เกิดมาแล้ว อัปลักษณ์ จงอย่าท้อ แม้ไม่หล่อ หากใจงาม บุญเหลือหลาย ยึดศิลห้า พัฒนาสติ มิงมงาย นั่นคืองาม สมชาย ชาติชาตรี (10 ตค.40)
......... อันความสงบ อยู่ทีใจ จะใฝ่สงบ หากได้พบ สักครั้งหนึ่ง จะซื้งหนา สุขใดใด ที่ว่าสุข ในโลกา ไม่อาจมา เที่ยบซึ่งสุข สงบใจ (สิงหาคม 2540) ผลบุญ .................................................... ถ้าโลกมืด ก็เพราะใจ ไม่ใสสว่าง เปิดช่องทาง กิเลสรุก ทุกข์หนักหนา โลกจะสว่าง ก็เพราะใจ ใฝ่ปัญญา เหมือนแสงทอง ส่องฟ้า ไล่ราตรี (สิงหาคม 2540)
..............................................................
เกิดมาแล้ว ชาติหนึ่ง พึงฉลาด อย่าประมาท ทางชีวิต ที่คิดฝัน ว่าราบเรียบ โรยกุหลาบ กลีบแพรวพรรณ หลงสุขสันต์ ลืมสร้างบุญ เป็นทุนรอน (5 พ.ย.40)
วันนี้ดี พรุ่งนี้แย่ อาจแปรเปลี่ยน เพราะกงกรรม กงเกวียน มาเวียนสอน ว่าเคยทำ ไว้อย่างไร ได้แน่นอน ผลกรรมนั้น ตอบสนอง ทุกคนไป (6 พ.ย.40)
วันนี้ดี ยังมีสุข สนุกสนาน โปรดเจือจาน สร้างกุศล เป็นนิสัย วันนี้อยู่ พรุ่งนี้ดับ มีถมไป รีบแก้ไข ยังไม่สาย ตายอิ่มบุญ (7 พ.ย. 40) ผลบุญ ............................ อันมนุษย์ ทุกชาติ ทุกภาษา ต่างแสวงหา ความสุข ทุกยุคสมัย ทุ่มเทเงิน สติปัญญา พัฒนาไกล แต่ไฉน ไม่เจอสุข ที่นิรันดร์ (21 ต.ค.40)
มีแต่สุข ทางโลก โลกที่มืด ความประพฤติ เยี่ยงสัตว์ หื่นกระสันต์ คลั่งรูปรส กลิ่นเสียง กันทุกวัน หลงว่านั่น ทางพ้นทุกข์ สุขอนันต์ จึงฟาดฟัน ไข่วขว้า หาความสนุก บนความทุกข์ ของผู้อื่น ระรื่นฉัน ตายก็หมด กรรมทุกกรรม ที่ทำกัน นรกสวรรค์ นั้นไม่จริง อิงนิยาย ก็เพราะมืด กันที่ใจ จึงไม่พ้น ต่างหลงกล โลกสมมุ ติ ที่เฉิดฉาย ดับแล้วเกิด ดับ(แล้ว)อยากเกิด กันทุกราย จึงไม่วาย ต้องทุกข์ทน ไม่พ้นกรรม(29 พ.ย.40)
ผลบุญ .......................................................... สวัสดี ปีใหม่ ใจสักแต่ ทุกสิ่งแปร เปลี่ยนแปลง ตามเหตุ-ผล ทั้งดีชั่ว บุญและบาป ทั่วสากล ไม่มีพ้น อนิจจัง ดังพจนา ก็ในเมื่อ เปลี่ยนได้หมด ทุกสิ่งถ้วน ฤสมควร ยึดเหนี่ยวไว้ ให้โหยหา ยึดเพียงใด ก็ต้องเปลี่ยน...อนิจจา ความทุกข์มา เยี่ยมเยือน เหมือนเพื่อนตาย คำสักแต่ คือกุญแจ แก้ความทุกข์ ที่ติดคุก ทุกข์ทน ร้อนรนไฉน สักแต่คือ ละวาง ช่างมันไง พ้นคุกได้ อยู่ที่ใจ จะไฝ่ปลง มาสักแต่ กันเถิด ในปีใหม่ จะสุขใจ ในทุกสิ่ง ที่โลกหลง สักแต่สุข สักแต่ทุกข์ ธรรมตรงตรง ขอท่านจง ปลงสักแต่ สุขแท้จริง (ธ.ค. 2540) ผลบุญ .
ทุกข์ทำไม ให้หัวใจ ต้องร้าวซ่าน อีกไม่นาน ถึงเกณท์ ดับอายุขัย ไม่วันนี้ ก็พรุ่งนี้ วันถัดไป ไม่มีใคร จะยืนยง คงกระพัน (17 ต.ต.) เมื่อชีวิต ไม่นิรันดร์ เช่นฝันไฝ่ จะหลงผิด ไปทำไม ว่าสุขสันต์ อยากเป็นโน่น เป็นนี่ พัลละวัน ต่างยึดมั่น คว้าหัวโขน มาใส่ตน โบราณว่า อยากได้สุข ทุกข์จะเกิด อยากเป็นเลิศ ต้องตกต่ำ กล้ำขื่นขม อยากได้ยศ จะเสื่อมยศ หมดคนชม ทรัพย์อุดม สักวันหนึ่ง ก็หมดไป (24 ต.ค.) สิ่งใดใด ในโลก ล้วนไม่แน่ ต้องผันแปร เปลี่ยนแปลง อย่าสงสัย ทั้งสุขทุกข์ ดีชั่ว อยู่ที่ใจ หากปลงได้ เปลี่ยนเพียงใด ก็ช่างมัน (23 ธ.ค.) ผลบุญ ............................................................
ตื่นขึ้นมา พอลืมตา ก็เริ่มฟุ้ง ทุกสิ่งจึง มีสีสรร น่าฝันหา ดั่งระบาย แดงเขียวดำ ม่วงเทาทา ปรารถนา สีใดใด แต่งป้ายกัน หากป้ายดี สีสดใส ใจชื่นชุ่ม เขียวชะอุ่ม ชมพูหวาน ทองสุกสรร ป้ายไม่ดี สีดำคล้ำ เศร้าหมองพลัน จิตคนนั้น เหมือนจานสี ที่เปื้อนปน (24 พ.ย.) หากแต่ใจ ดั่งเดิม คือบริสุทธิ์ สีขาวผุด ผ่องอำไพ ไม่สับสน เพราะรู้เท่า ทันกิเลส แจ้งในตน จึงไม่เปรอะ เปื้อนโคลนตม เช่นดอกบัว (25 พ.ย.) จงป้ายใจ ด้วยสีขาว สกาวจิต ฟัง-พูด-คิด จิตสุกใส ไม่สลัว บริสุทธิ์ หมดจด ไม่หวาดกลัว เพราะความชั่ว ไม่กลายกล้ำ สุขล้ำทรวง (23 ธ.ค.) ผลบุญ ....................................................
แด่ คนไทยในยามวิกฤต จงอดทนให้ถึงที่สุด อย่าหยุดยอมแพ้ แก้ปัญหาเฉพาะหน้า เมตตากันสักนิด คิดแต่สิ่งดีดี มีน้อยใช้น้อย ค่อยๆ ทำสวนครัว อุด(กระเป๋า)รั่วเร่งประหยัด ขจัดการฟุ่มเฟือย เลิกการเฉื่อยชา ตั้งหน้าเพิ่มผลงาน เป็นทานเพื่อชาติ ต้องฉลาดแก้วิกฤต พิชิตเงินถดถอย ลอยแพสินค้าต่างชาติ เร่งตลาดไทยเพื่อไทย เมืองสยามเคยเกรียงไกร หากร่วมใจ จะอยู่คง...
...ขอจงช่วยกันเถิด ผลประเสริฐรออยู่หนา ให้ชาติอื่นเขารู้ว่า ประชาไทยยังคงเป็น ไท... ผลบุญ มค. 2541 ******************
|
|
Webpages by Poldej Worachat Copyright ©
2008 All Rights Reserved. |